چهارم خرداد، تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ بلکه سندی است به وسعت تمام روزهایی که آسمان دزفول، به جای باران، میزبان آتش و آهن بود.

 اما در میانه‌ی این هجمه‌ی بی‌امان، نه تنها قامت دزفول خم نشد، که این شهر به «الف‌دزفول» و «پایتخت مقاومت ایران» شهره شد.

دزفول، روایتگر شهری است که مردمش، کودکان و پیرانش، از خانه‌های خود سنگری برای دفاع ساختند.

هر کوچه و خیابان این شهر، گواه خاطراتی است که با خون پاک بهترین فرزندان این خاک، با واژه‌ی «ایثار» عجین شده است.

موشک‌باران، تنها توانست خانه‌ها را ویران کند، اما نتوانست روح بلند و غیرت شکست‌ناپذیر مردمانش را درهم بشکند.

روز دزفول، روزِ یادآوری این حقیقت بزرگ است که ملتی با تکیه بر ایمان و وحدت، می‌تواند در برابر هر طوفانی ایستادگی کند.

امروز، ما در برابر صبر و استقامت مردم نجیب این شهر سر تعظیم فرود می‌آوریم و نام دزفول را نه تنها به عنوان یک شهر، بلکه به عنوان «مدرسه بزرگ استقامت» گرامی می‌داریم. یاد و خاطره‌ی شهدای والامقام دزفول قهرمان را گرامی می‌داریم و بر عزم پولادین مردم شهرمان درود می‌فرستیم.

چهارم خرداد، روز دزفول، روز فخر ایران، گرامی باد